زرگی می گفت:
یک وقت جلوی شما یک سبد سیب می آورند، شما اول برای کناریتان بر میدارید، دوباره بعدی را به نفر بعدی میدهید.
دقت کنید!!!
تا زمانی که برای دیگران بر میدارید سبد مقابل شما می ماند.
ولی حالا تصور کنید همان اول برای خود بردارید، میزبان سبد را به طرف نفر بعد می برد. نعمتهای خدا نیز اینطور است.
با بخشش، سبد را مقابل خود نگه دارید...

خـــــــداي مهربانم

اعتراف ميکنم که گه گاه از مشکلات
زندگي
خسته ميشوم
اما خدایا مگذار
تــــو را فراموش کنم

تا"خدا"هست،
هیچ لحظہ اے
آنقدر سخت نمي شود
ڪہ نشود تحملش ڪرد...!
شدني ها را انجام می دهم...
و تمام نشدني هایم را
به "خداوند"مي سپارم

گاهی "خدا"

آنقدر صدایت
رادوست دارد،
که سکوت میکند...
تا تو بارها بگویی خدای من

تنها کسی که 

قـلـبـت را نخواهد
 
شـکــــــســت…!

همان کسی است که 

آن را سـاخـتـه اسـت…

پس همیشه فقط به خــــــدا تکیه کن

دارم فراموش میکنم…
کسی که روزی دنیای من بود
کسی که هر لحظه به فکرش بودم
کسی که اگر یک روز خبری ازش نمیگرفتم دلم هزار راه میرفت
کسی که روزی دلیل نفس کشیدنم بود
تنها وجودش باعث میشد به زنده بودن ادامه بدم
کسی را فراموش میکنم که به خاطرش زندگی کردن را ریسک کردم
و من فراموش میکنم کسی را که تا فهمید دنیای من است با من سرد شد

.

پ.ن. و بسیار راضیم از این فراموشی و احساس خوب و راحتی دارم

برای کفشی که
همیشه پایت را می زند
فرقی نمی کند
تو راهت را
درست رفته باشی یا اشتباه
هرمسیری را با او
همقدم شوی
باز هم
دست آخر
به تاول های پایت میرسی

آدم ها هم به کفش ها
بی شباهت نیستند
کفشی که همیشه پایت را می زند
آدمی که همیشه آزارت می دهد
هیچ وقت نخواهد فهمید
تو چه دردی را تحمل کردی
تا با او همقدم باشی

خــدایـا
هر چه می‌دهی "رحمت" است
و هر چه نمی‌دهی "مصلحت"
یاریمان ڪن آن ڪنیم
ڪه تو راضی باشی
و آن طور شویم
ڪه تو می‌خواهی
نظرت را از ما مگیر

زندگیے ‌ كاروانےست زود‌گذر..
آهنگے‌ نيمه تمام
و تابلويے زیبا و فريبنده !
میسوزد
و ميسوزاند
و هيچ چيز
درآن رنگ‌ حقيقت نمیگیرد !
جز خوبے و محبت و مهربانے

گاهی دلگرمی يک دوست
چنان معجزه میکند

گویی خدا
در زمين كنار توست

جاودان باد
سايه دوستانی
که در شادی و غم هایت شریک اند